25 Ocak 2010 Pazartesi

duvar-var (var-yemez)

Beni yalnız koyan belki de sensin duvar.hiç olmasaydın hiç icad edilmeseydin toplumda var olurdum.hangi toplum olduğu umrumda değil ortalarda bir yerlerde olurdum..sefalE.T mi dersin buna belki de keramE.T. olurdu günden güne azalan oksijenime şifa olurdu..sen yerine insanlar donmamı engellerdi belki sen yerine insanlar sper olurdu karşımda düşmanlarıma,tehlikelerime belki.. belki tehlikelerin yanında büyürken her tehlike dostum olunca zaten tehlike arzetmez olurdu artık alışınca bana da.. sen yerine insanlar dayanağım olurdu belki..senin en güzel noktandan tuğlanı çeksem belki de dökülürsün derler ya hemen.ya sabrını sabırla inşaa edenler onlar bi tuğla ile yıkılır mıydı?

insanlar mı hapis ediyor ya şimdi beni içlerine.evlerinde gibiyim bazen çokta yabancı kalıyorum içlerinde,huzursuzumm galiba.. yoksa sen mi hapsettin beni de özgürlüğü anlamaz oluyorum ama yine de arıyorum.sen iyilik ettin de ben nankörlük ettim mi bunca zaman böylesine..söyle söyle..sen konuşmadın da ben dinlemedim mi..ben anlatmadım mı sen anlattında ..içindeki sessizliğine en çok ben kulak kabartmadım mı?bunca zaman yoldaş oldun ama yollarda da önüme çıktın her yerde kendini hatırlattın ama istedim ki son düştüğüm uçurumda da karşımda olaydın sana çarpıp düşeydim bu kadar hızlı düşmezdim..hızımı kesseydin lafımı hiç kesmediğin gibi..

soğuk olsan da dayandığımda hep arkamdasın.bıçağın da yok üstelik sen arkamda olunca hiçbir insan arkamda olamıyor biliyorsun ..bildiğim için güveniyorum sana hiç yıkılmadın dimdik durdun yıllarca diye her zaman sana özendim.hiç değişmedin olduğun gibi kaldın gelişmesen de gerilemedin de en azından ben gibi.vazgeçmedin benliğinden düşmeden kalkmadan hep dimdik mi olunur du yahu..yok be olunmaz bence yalancıydın sen böylede kalınmaz ki hayatta..sen oldun sen her zaman sen bencil miydin yoksa..biri seni yıktığında toz duman edersin etrafı ya hani öyle bi ses gerek bana da yıkıldığımda,yıktıklarında beni can evimden vurduklarında..gözlerine kaçmam lazım kırıklıklarımla parçalarımla..sensiz hayallerimi bile çöpe attım.biliyorum nereye gitsem duvarlarımı taşırım..sana doğru kapandım,geri sayıyorum hem de yavaş yavaaş.. insanlar iyi saklansın istiyorum zulalarına,bulmak istemiyorum çünkü kimseyi.bulunmak istiyorum artık başkaları tarafından.bende oynamak istiyorum oyunları.saklanma heyecanlarını görmek istiyorum hep yanlarında olmak istemiyorum artık..inziva arıyorum,uzaklık varın yokluğunu..lütfen..yeter ki saklanacak vakit verin ahizenin içine bile girer sabrederim..oyunu kazanmak için değil inanın oyunlar da uzun sürsün artık hayatımda diye..ben sora sobelendiğim de sana vursunlar istemiyorum hiç.. bırakın duvarımı beni ebeleyin..hak etmeyene vurmayın demek istiyorum artık..
sobe-llemeyin!


duyuyorum seni anlıyorum en iyi çözümdür en sağlam bir hayat için konuşmamak hissetmemek.hep var olmak ama arada unutulacak kadar yokta olmak.sende beni anlıyor musun bilmiyorum ama en azından anlamıyor da değilsin ya.o yüzden senden yana bir eminlik söz konusu o nedenle güveniyorum ben sana bir sana bir Allaha duvarlığım boyunca....

0 yorum:

Yorum Gönder

Blog List

Denemelere kısa yol

Foto imzalarım

kontrol amiri

tura

logos